تحلیل انتقادی بر ضعف سندی احادیث مربوط به داوری امام مهدی ع بر اساس باطن موضوع

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استاد گروه فلسفه و کلام پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی

2 استادیار گروه معارف اسلامی دانشگاه علوم پزشکی زاهدان

چکیده

یکی از مسائل مهم مرتبط با مهدویت، موضوع «عدالت جهانی و چگونگی اجرای آن» است که دلایل عقلی و نقلی فراوان بر ضرورت تحقق آن وجود دارد. شیوه‌های متداول قضایی که بر شاهد و بینه و امارات تکیه دارند، نتوانسته است عدالت واقعی را به ارمغان آورد. لذا وجود روایات دال بر تحکیم (داوری) امام مهدی عج به باطن در منابع شیعی، شیوه قضایی جدیدی مبتنی بر «علم فراگیر امام معصوم» را تایید می‌کند.

در این تحقیق که با روش کتابخانه‌ای، در استناد و در منبع به روش اسنادی و در تجزیه و تحلیل به شیوه توصیفی ـ تحلیلی انجام گرفته است؛ ضمن طرح یکی از مهم‌ترین اشکالات وارد بر این گونه داوری، از سوی امام مهدی عج در برخی منابع شیعی (یعنی عدم قطعیت و ضعف راویان این احادیث)؛ به پاسخگویی و دفاع از آن‌ها پرداخته می‌شود.

مجموع روایات، مربوط به داوری امام مهدی عج به باطن را از نظر اعتبار، به دو دسته می‌توان تقسیم کرد: الف) روایاتی که راویان زنجیرۀ سند آن تماماً ثقه و مسند و متصل به معصوم بوده که روایات مذکور به لحاظ سند و دلالت محتوایی قابل استناد؛ ب) روایات مرسل، مجهول یا ضعیف؛ که البته به دلیل تعاضد مضمونی و عدم امکان داعیه دروغ گویی در این موضوع، می‌توان آن‌ها را مورد توجه قرار داد.

در نتیجه با توجه به این‌که سند ده روایت، متصل وصحیح و موثق است و دیگر اخبار مربوط نیز موید این دیدگاه است؛ می‌توان اذعان کرد که اخبار باب تحکیم داوودی امام مهدی عج و اسانید روایات، مستفیض است و مستند روایی باب را تامین می‌کند.

کلیدواژه‌ها