مرکز تخصصی مهدویت حوزه علمیه قم انتظار موعود 2476-3942 20 71 2021 02 19 A Study and Analysis of the Hojjatieh Society in Comparison with the Discourse of Imam Khomeini Based on the Theory of Laclau and Mouffe بررسی و تحلیل انجمن حجتیه در مقایسه‌ با گفتمان‌ امام خمینی بر اساس نظریه لاکلا و موفه 125 146 135534 FA حجت حیدری چراتی پژوهشگر پژوهشکده مهدویت و موعودگرایی انتظار پویا Journal Article 2021 08 24 In this article, the socio-political conditions of contemporary Iran are discussed according to two discourses from their common religious point of view. During the Pahlavi regime, two discourses emerged: the "revolutionary discourse", which had popular power and a strong social origin, and the "Hojjatieh Society", which had supporters from different walks of people. Each of these two discourses had a specific reading of Mahdism and awaiting, and based on these readings, they had different discourses and had different outputs. This research, based on "Laclau and Mouffe theory", with the method of discourse in descriptive-analytical form examines the central points (superior signifier), articulations, elements and times and areas of discourse of Pahlavi discourses taken from the West, Hojjatieh Society and Imam Khomeini and socio-political changes and has used library resources, interviews and videos to collect material. According to the findings, the Western-oriented discourse of Pahlavi within the theory of Laclau and Mouffe could not reconstruct its semantic signs and was blocked by the revolutionary signs of Imam Khomeini; But the discourse of the Hojjatieh Society was able to reconstruct itself and survive in the midst of changing discourses in both the Pahlavi regime and Imam Khomeini. در این جستار، به شرایط سیاسی- اجتماعی ایران معاصر با توجه به دو گفتمان مطرح از دیدگاه مشترک دینی‌شان پرداخته شده است. در دوره‌ حکومت پهلوی، دو گفتمان بروز یافتند: «گفتمان انقلاب» که دارای قدرت مردمی و دارای خاستگاه اجتماعی قوی بود و نیز «انجمن حجتیه» که طرفدارانی از قشرهای مختلف داشت. هریک از این دو گفتمان خوانش خاصی نسبت به مهدویت و انتظار داشته و بر اساس این خوانش‌ها دارای گفتمانی متفاوت بوده‌ و خروجی های متفاوتی نیز داشته‌اند. این پژوهش، بر اساس «نظریه لاکلا و موفه»، با روش گفتمان در قالب توصیفی- تحلیلی به بررسی نقاط مرکزی (دال برتر)، مفصل‌بندی‌ها، عناصر و وقته‌ها و حوزه‌های گفتمان‌گونگی گفتمان‌های پهلوی برگرفته از غرب، انجمن حجتیه و امام خمینی و تحولات  سیاسی- اجتماعی پرداخته و از منابع کتابخانه‌ای، مصاحبه‌ها و فیلم‌های موجود برای گردآوری مطالب استفاده شده است. بنابر یافته‌ها، گفتمان غرب گرایانه پهلوی در ظرف نظریه لاکلا و موفه نتوانست دال‌های معنایی خود را بازسازی کند و توسط دال‌های انقلابی امام خمینی به انسداد رسید؛ ولی گفتمان انجمن حجتیه توانست در بحبوبه‌ تغییر گفتمان‌ها در هر دو نظام پهلوی و امام خمینی خود را بازسازی کند و باقی بماند. https://www.entizar.ir/article_135534_25c96df21538e1b819b89eea72207888.pdf